İyi Bir Öğretmen Sayesinde Hayatı Değişen Nazım’ın Hikayesi

Daha Fazla Göster

Okullar otizmli öğrencileri çoğu zaman geri çevirdikleri için çok sayıda öğrenci ve aile zor durumda kalıyor. Ortada böyle üzücü bir durum varken otizmli/Aspergerli Nâzım Özgün İpek’in hikayesi içinize dokunacak türden.

Üniversite yerleştirme sonuçlarının açıklanmasıyla birlikte, ilk tercihi olan Hacettepe Üniversitesi Antropoloji bölümüne yerleştiğini öğrenen Nâzım Özgün İpek, eğitim serüvenini Twitter’da anlattı. Bu zorlu serüveninde hep yanında olan öğretmeni Gönül Sözöz’ün çabasına dikkat çeken Nazım, gerek okuldaki çocuklardan gerek onların velilerinden baskı gördüğü için çektiği sıkıntılardan bahsetti.

Nâzım, ilkokuldan okul ikincisi olarak mezun olmasına rağmen okul bulmakta zorlanmış. Daha sonra ise Doğa Koleji’ne kabul edildiğini ve buradan takdirle mezun olduğunu belirtiyor.

Bu etkileyici hikayenin detaylarını kendisinden dinleyelim:


nazım

nazım twitter

otizm

asperger

tweet nazım asperger

otizmli öğrenci

okula alınmayan öğrenci

nazım haber

doğa koleji

okul tercih

hacettepe tercih

doğa koleji öğretmen

üniversite tercih

2012 yılında da Nâzım’ın yaşadığı okul bulma zorluğu hakkında bir köşe yazısı yazılmıştı. Nâzım’ın annesinin arkadaşı gazeteci Elif Key, eğitim sistemini eleştirdiği bu etkileyici yazıyla duruma dikkat çekmişti:

nazım ve öğretmeni

Okullar “öyle çocuklar” için açılmıyor!‏

Benim de 30 senelik bir arkadaşım var. Adı: İrem Afşin. Bir tane de oğlu var. Adındaki Nazım’ı Nazım Hikmet’ten alan, Özgün’ü de yaşayacağı hayatı bilirmişçesine alan kendine has, kocaman kahverengi gözleriyle insanın içine bakan Nazım Özgün, aile arasında nam-ı diğer Böcük. 29 Ekim 2001 doğumlu… 18 aylıktan itibaren yaşadıkları farklı sorunlardan sonra ve uzun uğraşlar sonucu 3 yaşında “Atipik Otizm” teşhisi kondu Nazım’a…

Konuşmaya 4,5 yaşında başladı, 5,5 yaşında kendi kendine okuma yazmayı söktü. 4 yaşı ile 7 yaşı arasında o anaokulundan öbür anaokuluna kovuldukları için 4 farklı yuvaya gitti. İlkokula başlarken 8 okul dolaştılar. Bir tanesi nihayet kaynaştırma raporu ile yani “normal/standart/nörotipik” çocuklar ile okumasını kabul etti de ilkokula başladı.

Nazım başlarda uyum sağlamakta zorlandı ama otizmden gelen fotografik ve video hafızası ve öğrenme sevgisiyle başarılı bir öğrenci oldu. Ama 4 yılda diğer veli ve öğrencilerin Nazım hakkındaki önyargılarından, itip kakmalarından ve dışlamalarından hiç kurtulamadı.

Nazım aldırmadı, aldırdıysa da çaktırmadı. Üçüncü sınıfta 17 bin çocuk arasında yapılan SBS deneme sınavında 500 tam puanla Türkiye ve İstanbul birincisi, dördüncü sınıfta 16 bin 200 çocuk arasında yapılan SBS deneme sınavında ise Türkiye 27’ncisi oldu.

nazım başarı

Dördüncü sınıfı “takdir” ile bitirdi. Ve eğitim yasası bir gecede değişince İrem’le Nazım’ın “kovulmayacakları” bir okul arama çalışmaları yeniden başladı. İrem hiçbir okula yalan söylemedi. Her görüşmede Nazım’ın özel durumundan bahsetti. Okullardaki rehber hocalar, yöneticiler İrem’e, İrem onlara baktı. İrem, otizmden haberleri bile olmayan bu eğitimcilere uzun uzun ne olduğunu anlattı. İkna olmuş gibi yapan okul yetkilileri her seferinde “Bir de sınava girsin bakalım” dedi.

Her sınav yolculuğunda Nazım sınıfın kapısında annesine, “Üzülme anniş ben bu sınavı da kazanacağım” dedi ve kazandı. Her sınavın ardından ret cevapları gelmeye devam etti.

Okulun rehber hocaları İrem’e yaptıkları açıklamalarda; “Biz öyle çocuk almıyoruz, biz başarı odaklı bir okuluz, bütün çocuklarımız normal!” gibi cevaplar verdi. İrem Nazım’ı evde kendi kendine, “Ama ben sınavı kazandım, iyi bir öğrenciyim, neden almadılar ki beni? Otizmi bilmedikleri için…

Derken buldu. İrem ağlıyor, oğlan annesini teselli ediyor. İrem’in içi kırılıp dökülürken, oğlan annesine şakalar yapıyor. İrem yorgun, 7,5 yılı 17 yıl gibi yaşarken, oğlan 18 yaşında gideceği üniversitelerin hayalini kuruyor. İrem’in teşhis konduğu gün “Bir gün konuşur mu?” diye baktığı oğlu, “Anniş, atlatırız bugünleri” diye annesine güç veriyor.

Herkes okuma bayramlarında sahnede çocuğunu görünce ağlar ya, İrem Nazım Özgün folklor oynarken veya şiir okurken iki kere ağlıyor. İrem ayakta oğlunu alkışlarken, hikâyelerini ve verdikleri mücadeleyi sadece ikisi biliyor.

nazım çocuk

Her gün başka bir okulun sınav kapısından el ele çıkıp, el ele ret cevabını bekliyorlar. Çünkü okullar “öyle çocuklar” istemiyor. Okullar ve yetkililerinin verdiği cevapların anormalliği verdikleri eğitimin kalitesini belirliyor. İrem oğluna eğitim verecek okul bulamıyor, Nazım “Şimdi okullu olduk” diyemiyor.

Dönelim elimizdeki rakamlara: Nazım Türkiye’deki 500 bin otizm teşhisi konan çocuktan sadece bir tanesi. Bakanlar kurulu üyelerinin 83 çocuğu var! Eğer, yazıyla bir, rakamla sadece 1 tanesinin ama sadece bir tanesinin çocuğuna böyle bir teşhis konulsaydı, yasa bir gecede ek bir düzenlemeyle değişir miydi?

Yanıtı elbette biliyoruz. Yanıtını bilmediğimiz soru şu: Nazım’ı alıp okutacak, onu eğitmek isteyecek bir okul yok mu? Saygılar!

Ve bu yazıdan yıllar sonra Nâzım’ın annesinin sevinci… Mutlu son!

nazımın annesi

0
mutlu
Mutlu
0
_zg_n
Üzgün
0
sinirli
Sinirli
0
_a_rm_
Şaşırmış
0
vir_sl_
Virüslü

Tamamen Ücretsiz Olarak Bültenimize Abone Olabilirsin

Yeni haberlerden haberdar olmak için fırsatı kaçırma ve ücretsiz e-posta aboneliğini hemen başlat.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Giriş Yap

Uygulamayı Yükle

Uygulamamızı yükleyerek içeriklerimize daha hızlı ve kolay erişim sağlayabilirsiniz.

Giriş Yap

Avusturya Forum - Güncel Haberler ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!

Bizi Takip Et